yıllardır aynı rüyayı görüyorum. artık uyumaya korkuyorum ama kimseye "uyumaya korkuyorum" diyemiyorum.

babam hasta. kimseye söyleyemiyorum çünkü söylersem gerçek olacak gibi geliyor.

annemle aynı şehirde yaşıyoruz ama ayda bir görüşüyoruz. her seferinde "keşke daha çok görüşsek" diyorum, sonra yine aynı hayat.

30 yaşındayım ve hiç sevgilim olmadı. artık kimseye söyleyemiyorum çünkü herkes şaşırıyor. ben de şaşırıyorum ama daha çok yoruldum.