annemle aynı şehirde yaşıyoruz ama ayda bir görüşüyoruz. her seferinde "keşke daha çok görüşsek" diyorum, sonra yine aynı hayat.

babam hasta. kimseye söyleyemiyorum çünkü söylersem gerçek olacak gibi geliyor.

30 yaşındayım ve hiç sevgilim olmadı. artık kimseye söyleyemiyorum çünkü herkes şaşırıyor. ben de şaşırıyorum ama daha çok yoruldum.

bir arkadaşımı kaybettim. intihar. iki yıl oldu. hâlâ telefonunda adımı görüyorum sanıyorum.