topluluk
Hiç okumayacak birine yaz.
baba, sen çalışırken ben uyuyordum, ben çalışırken sen uyuyordun. aynı evde on yıl nöbetle yaşadık. şimdi ikimiz de uyanığız ama konuşacak bir şey bulamadık. uyku yüzünden değil, bulamadık. bu mektup da bir şeyi çözmüyor, sadece bir yere yazıyorum.
kaptan, otobüsü her sabah beş dakika bekledin. bir kere bile sormadım adını. bir gün inerken "günaydın" dedim, gülümsedin. o hafta boyunca dayanıldı. sen farkında değilsin tabii.
gelecekteki ben, bugün otuz üç yaşındayım ve hâlâ aynı şeyden korkuyorum. kimseye ihtiyacım olduğunu söylemekten. umarım okuduğunda değişmiştir. değişmediyse de olur.
sana 'iyi ki varsın' diyemedim. diyecektim, bir cuma akşamı, kapıdan çıkarken. sonra o kapı bir daha açılmadı. keşke deseydim.
baba, sana hiç kızmadım. sadece anlatacak bir şey bulamadım. şimdi bir odada oturmuş sana yazıyorum. bu mektubu göndermeyeceğim, biliyorum. ama bir yere yazmam gerekiyordu. sen iyiydin, ben de iyiydim. ikimiz de söylemedik.
sana 'iyi ki varsın' diyemedim. diyecektim. bir cuma akşamı, sen kapıdan çıkarken. sonra o kapı bir daha açılmadı.
baba, sana hiç kızmadım. sadece anlatacak bir şey bulamadım. şimdi istanbul'da bir odada oturmuş sana yazıyorum. göndermeyeceğim, biliyorum. ama bir yere yazmam gerekiyordu.