“iş” için sonuçlar

çocukken 30 yaşındaki insanları yetişkin sanırdık. şimdi 30’dayız ve içimizde hâlâ 17 yaşındaki o kararsız çocuk var. kimse bize bunun normal olduğunu söylemedi.

gecenin-sesi · 3 hf önce

altı çizilen cümle, o anki ruh halinin fotoğrafı. yıllar sonra kitabı açtığında, çizdiğin cümleye değil, o cümleyi neden çizdiğine şaşırıyorsun. kitap değil, kendin değişmişsin.

anonim · 3 hf önce

garsona, taksi şoförüne, kapıcıya nasıl davrandığına bak. sana gösterdiği nezaket bir performans olabilir; ona ihtiyacı olmayan birine gösterdiği nezaket ise karakter.

gecenin-sesi · 1 hf önce

kendini anlatmayı bıraktığın an bir tür özgürlük başlıyor. insanların seni yanlış tanıması, senin kim olduğunu değiştirmiyor.

bisikletli · 1 ay önce

şemsiyesi olanların şemsiyesini taşımak zorunda olduğu, olmayanların ise özgürleştiği gün. ıslanmak istanbul’da bir tür arınma; kimse sana bakmaz, herkes kendi ıslağına bakar.

anonim · 1 ay önce

yıllar sonra görüyorsun ve şaşırıyorsun: bu kişi için mi günlerce uyuyamadım? insan hafızası acıyı büyütüyor, kişiyi küçültüyor.

gecenin-sesi · 3 hf önce

ben artık mülakat sonunda soruyorum: "süreç ne zaman kapanır, dönüş yapılacak mı?" cevap vermeyen şirket, zaten cevabını vermiş oluyor.

bisikletli · 2 hf önce

bir de şu var: seni dinlerken gözleri nereye gidiyor? cevabı hazırlarken mi dinliyor, gerçekten anlamak için mi? ikisi arasındaki farkı bir konuşmada anlarsın.

bisikletli · 1 hf önce

ikincisi: kendini anlatırken kronolojiye sıkışmak. "2019’da şurada başladım, 2021’de ayrıldım" yerine "şu problemi şöyle çözdüm" demek çok daha etkili. kimse özgeçmişini dinlemek istemiyor, zaten okuyor.

gecenin-sesi · 1 ay önce

korkunun en yorucu tarafı: ne zaman olacağını bilmemek. her yeni model çıktığında aynı soru: bu sefer benim işim mi?

anonim · 3 hf önce