yıllar sonra görüyorsun ve şaşırıyorsun: bu kişi için mi günlerce uyuyamadım? insan hafızası acıyı büyütüyor, kişiyi küçültüyor.
eski sevgiliye rastlamak
en kötüsü, o an ne giydiğini düşünmen. ikinci en kötüsü, selam verip vermemeye karar verememen. üçüncüsü: bir şey hissetmediğini fark edip, bu farkındalığın seni asıl üzmesi.
bir de şu senaryo var: ikiniz de aynı markette, aynı reyonda, aynı marka yoğurdu alıyorsunuz. hayat bazen çok ucuz bir senarist gibi davranıyor.