Yeni evime taşınalı üç ay oldu, hâlâ komşularımı…

Kızım büyüdü, artık bana bir şey anlatmıyor. Arkadaşlarıyla konuşuyor, bana "iyi geceler" diyor. Onu kaybetmedim belki ama uzaklaşıyor, bunu izliyorum.

Kariyer olarak iyi bir yerdeyim, maaşım iyi. Ama her sabah "bu mu yani" diye düşünüyorum. Şımarlık mı bu? Bazen kendime inanamıyorum.

Doktora gitmeyi yıllardır erteliyorum. Bir şey çıkmasından değil, "bir şey çıkmamasından" korkuyorum. Çünkü o zaman bu yorgunluğun başka bir sebebi yok demektir.