Bazen insanın içinde birikenleri anlatacak kimseyi…

Bazen insanın içinde birikenleri anlatacak kimseyi bulamaması çok garip. Etrafında onlarca insan oluyor ama yine de kendini yapayalnız hissediyorsun.

Benim de kimseye anlatamadığım bazı şeyler var. Bazen geçmişte yaptığım bir hatayı düşünüp keşke diyorum, bazen de söylemek isteyip söyleyemediğim cümleler aklıma geliyor.

En kötüsü de herkesin seni iyi sanması. Gülüyorsun, konuşuyorsun, günlük hayatına devam ediyorsun ama kimsenin bilmediği bir tarafın var.

Belki de bu yüzden buraya yazıyorum. Beni tanımayan, kim olduğumu bilmeyen insanlara içimden geçenleri anlatmak daha kolay geliyor.

Bilmiyorum, belki bir gün her şeyi anlatabilecek kadar cesur olurum.