her gün işe giderken bir köprüden geçiyorum. her seferinde "durup dönsem mi" diye düşünüyorum. hiç dönmedim ama düşünmek de bir şey.

kardeşimi kıskanıyorum. her şeyi daha kolay başarıyor. onu çok seviyorum ama içten içe kıskanıyorum. bu beni kötü biri yapar mı?

lisans bitirme tezimin bir kısmını yapay zekâya yazdırdım. hocam beğendi. iki yıldır bunu kimseye söylemedim.

yıllardır yazdığım günlüğü geçen hafta yaktım. okudukça kendime acımaya başlamıştım. artık acımıyorum, sadece hatırlıyorum.