eskiden on kere arardım, şimdi bir kere arıyorum, açmazsa yarım saat bekliyorum. geçen cumartesi yarım saat sonra aradı, bahçedeymiş.
annenin telefonu açmaması
o on dakikada hastane, kaza, her şeyi kuruyorum. sonra annem arıyor, 'çamaşır asıyordum' diyor. ben de bir şey demiyorum.
çaldırıyorsun, açmıyor. bir daha çalıyorsun, yine açmıyor. üçüncüde kalbin hızlanıyor. sonra 10 dakika sonra geri arıyor: "mutfaktaydım, telefon salonda kalmış." sen ise o 10 dakikada bütün senaryoları yazıp bitirmiş oluyorsun.