yalnızlık etiketli itiraflar

İşyerinde mobbinge benzer bir şey yaşıyorum ama "abartıyorum" diye düşünmekten bir türlü kurtulamıyorum. Kimseye anlatınca "sen de hassassın" diyor.

aylardır ilk kez erken uyanıp yürüyüşe çıktım. kimse için değil, kendim için. dönüşte kahvaltı yaptım, normalde atlıyorum. niye bu kadar iyi geldi bilmiyorum.

Sınav sonuçları açıklanınca ağladım. Kimse görmedi. Sonra yüzümü yıkayıp herkese "iyiyim" dedim. Hâlâ iyi değilim.

Aynı evde yalnız yaşıyorum desem yeri. Ev arkadaşım var ama iki haftadır yüz yüze konuşmadık, buzdolabına not bırakıyoruz.

İşe geç kaldığım günlerde trafik buldum diyorum. Uyduruyorum. Bir kere gerçekten trafik vardı, o gün kimse inanmadı.

Kalabalık bir şehirde yaşıyorum ve haftalardır kimseyle gerçek bir sohbet etmedim. Market çalışanına bile fazla şey anlatıyorum, sonra kendime kızıyorum.

İşimi bırakıp memlekete dönmeyi düşünüyorum. Burada daha çok para var ama kimse beni tanımıyor. Orada herkes tanıyor ama iş yok. Hangisi daha kötü, hâlâ bilmiyorum.

Yıllardır aileme işimde çok iyi olduğumu söylüyorum. Aslında her sabah gitmemek için kendimle pazarlık ediyorum. Kimseye söyleyemedim.

bugün kimseye "iyiyim" demedim.

yıllardır aynı rüyayı görüyorum. artık uyumaya korkuyorum ama kimseye "uyumaya korkuyorum" diyemiyorum.

otuzdan sonra arkadaş edinemiyorum. herkes kendi hayatında. ben de aramıyorum zaten. neyse.

babamın hastalığını iş yerinde kimseye söylemiyorum. her sabah "iyiyim" diyorum ve her akşam arabada beş dakika oturuyorum.