iş etiketli itiraflar

babamın hastalığını iş yerinde kimseye söylemiyorum. her sabah "iyiyim" diyorum ve her akşam arabada beş dakika oturuyorum.

bu ay kirayı nasıl ödeyeceğimi bilmiyorum. istanbul, depo/lojistik işi arıyorum, ehliyetim var.

birini hiç tanımadan seviyorum galiba. öyle uzaktan. adı ne bunun bilmiyorum. yalnızlık da diyemiyorum tam olarak.

işe giderken bir köprüden geçiyorum. her seferinde durup dönsem mi diye düşünüyorum. hiç dönmedim.

kedimi taşınırken sokağa bırakmak zorunda kaldım. o köşeden her geçişimde bakıyorum. üç yıl oldu, hâlâ bakıyorum.

3 yıldır aynı işteyim. çekmecede istifa dilekçesi duruyor, tarihi boş. her sabah açıp bakıyorum, kapatıyorum. hiç göndermedim.

iş yerinde herkes beni çok sakin sanıyor. aslında her toplantıdan önce tuvalete gidip 2 dakika nefes alıyorum.

şehir değiştirdim, iş değiştirdim. her şey değişti ama o boşluk aynı duruyor. yani sorun şehir değilmiş herhalde.

üç yıldır aynı işte çalışıyorum ve her sabah işe giderken arabada ağlıyorum. kimse bilmiyor. maaş iyi, ailem gururlu, ben tükenmişim.