aile etiketli itiraflar

Bugün ilk maaşımı aldım. Oturdum, faturayı ödedim, kalanıyla anneme bir çanta aldım. Çok uzun zamandır böyle hafif hissetmemiştim.

Babam hastalandığından beri onu her gün arıyorum ama telefonda ne konuşacağımı bilmiyorum. Havadan sudan konuşup kapatıyoruz. Keşke daha önce öğrenseydim.

Yıllardır aileme işimde çok iyi olduğumu söylüyorum. Aslında her sabah gitmemek için kendimle pazarlık ediyorum. Kimseye söyleyemedim.

gelecekteki ben, bugün otuz üç yaşındayım ve hâlâ aynı şeyden korkuyorum. kimseye ihtiyacım olduğunu söylemekten. umarım okuduğunda değişmiştir. değişmediyse de olur.

baba, sana hiç kızmadım. sadece anlatacak bir şey bulamadım. şimdi bir odada oturmuş sana yazıyorum. bu mektubu göndermeyeceğim, biliyorum. ama bir yere yazmam gerekiyordu. sen iyiydin, ben de iyiydim. ikimiz de söylemedik.

annem bugün yemek yaptı, yedim, ağladım.

babamın hastalığını iş yerinde kimseye söylemiyorum. her sabah "iyiyim" diyorum ve her akşam arabada beş dakika oturuyorum.

kardeşimin sınav sonucunu öğrenince sevindim. sonra utandım. hâlâ utandığım için kimseye söylemedim.

annem her aradığında "bir şey mi oldu" diye soruyor. artık aramıyorum, o da sormuyor. ikimiz de beklemedeyiz.

baba, sana hiç kızmadım. sadece anlatacak bir şey bulamadım. şimdi istanbul'da bir odada oturmuş sana yazıyorum. göndermeyeceğim, biliyorum. ama bir yere yazmam gerekiyordu.

annem bugün beni ilk kez dinledi. 34 yıl sonra.

babam öldükten sonra odasını hiç toplamadım. ceketi kapının arkasında duruyor. ara açıp kokluyorum, sonra kapatıyorum.