bir kere hamile bir kadına yer verdim, kadın oturmadı. "iki durak sonra ineceğim" dedi. ben de ayakta kaldım, kimse oturmadı. tuhaf bir rekabet.
bir kere hamile bir kadına yer verdim, kadın oturmadı. "iki durak sonra ineceğim" dedi. ben de ayakta kaldım, kimse oturmadı. tuhaf bir rekabet.
en güzeli yaşlı bir teyzenin "sağ ol evladım" demesi. o gün başka hiçbir şey olmasa da gün iyi geçiyor.
kalkıyorum, adam oturuyor, telefonuna bakıyor. ben de tutunacak yer arıyorum. içimden "teşekkür etsene" diyorum ama sesli söylemiyorum.