gündelik hayatta kibarlık borcu

kapıyı açık tutuyorum, adam geçiyor, bakmıyor. ben "rica ederim" diyorum boşluğa. birikiyor bunlar, sonra markette kasada patlıyorum.

bir gün otobüste yer verdim, 'sağ ol' dedi. o gün bütün akşam içim ısındı, niye bilmiyorum.

teşekkür beklemiyorum aslında ama edilmediği zaman içimde bir yere yazıyorum. kimseye söylemiyorum, öyle kalıyor.