arkadaşlık etiketli itiraflar

arkadaşım ağlarken "ağlama" diyorum. aslında ağla demek istiyorum, ağlayacak yer bulamadığını biliyorum. ben de bulamıyorum.

arkadaşımın ayrılık haberine sevindim, çünkü yalnız kalan ben olmuştum. sonra utandım, hâlâ yüzüne bakarken utanıyorum.

Geçen yıl bir arkadaşıma borç para verdim, geri ödemedi. Kötü taraf, ben de ona karşı bir şeyler yapmaya başladım. Aynı şeyi bana yapsalar kızardım, biliyorum.

kızım büyüdü, artık bana bir şey anlatmıyor. arkadaşlarıyla konuşuyor duruyor, bana akşam "iyi geceler" demek düşüyor. kaybetmedim belki, biliyorum, işte izliyorum böyle.

Bir arkadaşımın sevgilisi hakkında kötü bir şey biliyorum ama söylemedim. Şimdi her görüşmede içim içimi yiyor. Söyleyen kişiye de kızgınım, bana kaldı diye.

memleketten gelen bir arkadaşım "burada yalnız kalmışsın" dedi. on yıldır buradayım, hiç böyle düşünmemiştim. şimdi aklımdan çıkmıyor, bir yere ait değil gibiyim.

otuz yaşından sonra yeni arkadaş edinmek gerçekten zor. birileriyle tanışıyorum, güzel geçiyor gibi, sonra ikinci buluşma bir türlü gelmiyor. bende bir şey var galiba, ne olduğunu çıkaramıyorum.

Bir arkadaşımın sırrını tutacağıma söz verdim, ertesi gün başka birine anlattım. Üzerinden iki yıl geçti, hâlâ yüzüne bakamıyorum.

Aynı evde yalnız yaşıyorum desem yeri. Ev arkadaşım var ama iki haftadır yüz yüze konuşmadık, buzdolabına not bırakıyoruz.

Arkadaşımı kaybettim, altı ay oldu. Telefonumda hâlâ numarası var. Silmeye elim gitmiyor, silmeyince de her görünce boğazım düğümleniyor.

otuzdan sonra arkadaş edinemiyorum. herkes kendi hayatında. ben de aramıyorum zaten. neyse.

en yakın arkadaşımın sevgilisiyle bir kere uzun uzun konuştum ve bunu hâlâ ona söylemedim. kötü bir şey olmadı, sadece söylemedim.